Piet Ruijter is een zeer gewaardeerd lid van ons koor voor al meer dan dertig jaar! Binnen het koor vervult hij al vele jaren de rol van enthousiaste bespeler van de grote trom en sinds een aantal maanden is hij driftig aan het studeren op de accordeon wat als resultaat heeft dat hij op de oefenavonden al regelmatig de verschillende liedjes meespeelt. Ook vervult hij op een mooie wijze zijn rol als Shantyman en verovert met zijn charme bij alle optredens de harten van menige dames.
Piet kwam in maart 1996 eens aanlopen om te kijken of Windstilte wat voor hem was. Het blijft wel een raadsel waarom hij zich aangemeld heeft want Piet was een vertegenwoordiger en zijn vlotte babbel was bij het koor ineens niet veel meer waard. Hij kwam immers om te zingen! Nou, dat zingen zit wel snor want hij zingt nu 30 jaar later nog steeds de "pannen van het dak"! En zonder te blikken of te verblozen loopt hij tijdens zijn optreden de zaal in om op een hilarische manier de dames te vermaken. Dus ook zijn vlotte babbel is hij nog steeds niet kwijt!
Piet is positief kritisch en laat altijd zijn handen uit de mouwen wapperen om te helpen waar hij maar kan; bij het opruimen van de set na een optreden staat hij volop te ploeteren om alles netjes weer in de aanhanger te krijgen.
Hij is altijd bezig het koor te promoten (o.a. via Radio Utrecht) en bleef in zeer roerige tijden trouw aan zijn club toen een aantal mannen aan het muiten sloegen.
Piet gaat ook vaak langs bij Tonio in De Meern om steun voor zijn ideeën te vragen. De cursus omgaan met teleurstellingen wil hij graag volgen om elkaar positief te houden.
Piet zijn woorden: "Het wordt nooit meer als vroeger maar nog steeds leuk genoeg".
Windstilte ging een keer naar het festival in Noordwijk bij het witte kerkje en de bus moest buiten het centrum parkeren. Alle koren moesten lopend en zingend naar het centrum. Het koor liep door een straat en ergens in de voortuin zat een vrouw met 2 glazen op een tafeltje.
Piet vond het schijnbaar zielig dat die vrouw alleen zat dus hij ging maar naast haar zitten. Net toen Piet dat glas wilde pakken kwam de vriend van die vrouw naar buiten. Heel groot en heel breed.
Het glas bleef staan.

Piet was/is ook slim: bij optredens voor groepen waar geen alcohol geschonken werd wist hij meestal op raadselachtige wijze toch een biertje te krijgen, en de rest van het koor stond op een “droogje”.
Kortom: zo iemand met zo'n lange staat van dienst met soms een serieuze en dan weer een humorvolle inbreng, verdient het dubbel en dwars om opgenomen te worden in onze ERElijst, waarvan akte!
Klik hier voor meer foto's!