Van Houten via Breukelen naar Haarzuilens, en vervolgens via Haarzuilens en Haarzuilens naar Haarzuilens.

Belevenissen van een Shantykoor, door: Rom Molemaker

Woensdag 10 september 2025

Het Vertrouwde Dorp in Houten staat er nog niet zo lang, en voor ons was het de eerste keer dat we er optraden. Dat was leuk voor Het Vertrouwde Dorp én voor ons. De ruimte waar we zongen was namelijk een verrassing: hoog als een kathedraal, met dito akoestiek. En van hoge akoestiek ga je vanzelf mooier zingen, weet ik uit ervaring. Vanaf de galerij keken hier en daar toehoorders op ons neer. Zoals Leo, rolstoeler en uitbundig enthousiast. Een geslaagd optreden, met lekkers in de pauze.

Zaterdag 13 september 2025

Het Shantyfestival in Breukelen was andere koek, en een andere akoe(k)stiek. Maar de verzorging van het geluid door de organisatie was bijna net zo goed als die van ons. Buiten zingen (bij goed weer) is altijd leuk. Er waren optredens op de Kerkbrink op twee podia, afwisselend door Krakend Tuig uit Breukelen, het IJsselsteins zeemanskoor, Brulboei uit Vreeswijk, en Windstilte. Het goed geluimde publiek schoof groepsgewijs van het ene naar het andere podium. Totdat hevige plensbuien lieten weten dat het zo wel mooi was geweest. Niettemin was het een leuke middag, en we verlieten de overstroming met het gevoel dat onze optredens zo langzamerhand staan als een huis.

23 en 24 september plus 15 oktober 2025

En dan drie optredens in het wapen van Haarzuylen: busladingen uit Groenlo, Druten en Alphen aan de Maas. Alphen aan de Maas, nooit van gehoord? Nou, het bestaat, al is het heel klein. Bijna alle inwoners zaten aan tafel. Kijk, zover zijn we inmiddels: we hoeven niet per se het land in, de mensen komen gewoon naar ons toe. Er schijnen al wachtlijsten te zijn.
Als we het Wapen binnenkomen, zit de groep altijd nog aan de maaltijd, en komen de vertrouwde geuren ons tegemoet. En maar beppen met zijn allen. Maar als Windstilte eenmaal wordt aangezet gaat de aandacht naar die door weer en wind getaande mannen uit Vleuten De Meern en omstreken.
Zo nu en dan gaat er iemand uit Groenlo, Druten of Alphen naar de WC, en die moet de deur door waar ikzelf meestal voor sta, maar ze komen allemaal zo snel mogelijk(!) terug, om maar niets te hoeven missen. Ook niet van de leerzame geschiedenislessen van spreekstalmeester Martin. En dat geldt ook voor ons. We blijven leren.

Het Shantycafé in De Schalm heb ik gemist, omdat ik van mijn gezin op vakantie moest. Nou is die traditionele week op Terschelling heel erg fijn, maar ik vond het toch wel jammer dat ik daar niet bij kon zijn. Het was een daverend succes, heb ik gehoord. Net als de website van Windstilte/Willem, trouwens. Ook voor het inloggen daarvan zijn wachtlijsten. Windstilte ligt op koers!
(oudere belevenissen van het koor staan hier: KLIK)